ลมหายใจสุดท้ายที่ถูกลืม... เมื่อ "เตียง" ของเขาคือพื้นถนน
- 5 พ.ค.
- ยาว 1 นาที
ลมหายใจสุดท้ายที่ถูกลืม... เมื่อ "เตียง" ของเขาคือพื้นถนน "ขอโทษที่ช่วยไว้ไม่ทัน... และขอโทษที่สังคมนี้ไม่มีที่ยืนให้คนป่วยอย่างลุง"
เมื่อเราได้รับแจ้งและรีบลงไปประสานต่างๆ แต่ติดช่วงสงกรานต์ และคนแถวนั้นแจ้งว่า แกเคยไปรพ.และก็ออกมาเรียกรถก็ไม่ไปแล้ว นี่คือภาพสุดท้ายของคุณลุงท่านหนึ่งที่เป็นใบ้และป่วยติดเตียงอยู่ริมทาง นอนคว่ำหน้า พลิกตัวไม่ได้
ปัญหาไม่ใช่ไม่มีคนเห็น เพราะคนแถวนั้นเมตตาหาข้าวหาน้ำให้เสมอ แต่ปัญหาที่ใหญ่กว่านั้นคือ "เราจะส่งเขาไปที่ไหน?" เมื่อโรงพยาบาลรักษาจนสุดทาง ระบบคัดกรองก็ต้องให้เขากลับบ้าน... แต่สำหรับคนที่ไม่มีบ้าน ไม่มีญาติ คำว่า "Discharge" (จำหน่ายผู้ป่วย) จึงเท่ากับคำว่า "ทอดทิ้ง" ดีๆ นี่เอง
ลุงไม่ใช่เคสแรก และจะไม่ใช่เคสสุดท้าย หากเรายังไม่มีระบบรองรับผู้ป่วยติดเตียงไร้ญาติอย่างจริงจัง
สิ่งที่เราต้องช่วยกันคิดต่อ:
1.Community Shelter: เราต้องการสถานพักฟื้นชุมชนสำหรับผู้ป่วยที่อาการคงที่แต่ช่วยตนเองไม่ได้
2.Fast Track ไร้สิทธิ: การส่งต่อผู้ป่วยวิกฤตบนถนนต้องไร้เงื่อนไขเรื่องญาติหรือเอกสาร
3.กองทุนดูแลผู้ป่วยข้างถนน: เพื่อให้มีอาสาสมัครหรือพยาบาลเข้าไปดูแลในเบื้องต้น
ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการไม่ทิ้งใครไว้บนถนน
ผ่านการสนับสนุนการทำงานของมูลนิธิอิสรชน
ทุกการสนับสนุนของท่านทำให้เกิดการพัฒนาในถนน
📍 บริจาคผ่านบัญชีมูลนิธิโดยตรง (ออกใบเสร็จได้):
ธ.กสิกรไทย สาขาวังบูรพา เลขที่ 094-3-86999-5
📍 บริจาคเพื่อลดหย่อนภาษีผ่านเทใจ (หัก 10%):
มาร่วมเป็น "เพื่อนอิสรชน" ไปด้วยกันนะคะ
LINE: @issarachonfound
ความคิดเห็น